Czy filmy instruktażowe z ćwiczeniami rehabilitacyjnymi (prawdziwi pacjenci ćwiczący pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty) mogłyby być udostępniane przez pracowników służby zdrowia (HCP) osobom po udarze mózgu (PwS) przed wypisaniem ze szpitala? Czy osoby z PwS przestrzegałyby ćwiczeń fizycznych i rehabilitacji, a także poprawiłyby swoje wyniki funkcjonalne, korzystając z filmów w domu?
Finansowanie:
Finansowanie potencjału badawczego BNSSG ICB.
Jaki jest problem?
Ćwiczenia fizyczne po udarze mózgu przynoszą wiele korzyści. Mogą pomóc sercu i płucom lepiej pracować, niektórym osobom pomagają lepiej chodzić, a innym wzmacniają ramiona i pozwalają im lepiej wykonywać codzienne czynności. Co ważne, mogą zapobiegać kolejnym udarom mózgu. Jednak po wypisaniu ze szpitala 3 na 4 osoby po udarze stają się nieaktywne i mniej ćwiczą oraz angażują się w życie towarzyskie. Wiele osób zgłasza uczucie strachu i braku wsparcia, a opiekunowie po wypisaniu ze szpitala odczuwają porzucenie.
Wytyczne kliniczne dotyczące udaru mózgu zalecają, aby osoby po udarze mózgu (PwS) odbywały co najmniej 3 godziny rehabilitacji dziennie. Powinny one otrzymać zasoby, które pomogą im ćwiczyć samodzielnie, a także wsparcie ze strony opiekunów. Aby pomóc osobom po udarze, potrzebujemy zasobów ćwiczeniowych dostosowanych do ich potrzeb i opracowanych w oparciu o te potrzeby.
Od 2016 roku Kumar prowadzi zajęcia grupowe (Next Steps) dla osób z PwS w ramach organizacji charytatywnej Bristol After Stroke (BAS). Ponieważ po zakończeniu zajęć PwS czuli się opuszczeni, zasugerowali nam stworzenie krótkich, łatwych do obejrzenia w domu filmów. Stworzyliśmy filmy w języku angielskim, które – jak stwierdzili uczestnicy wydarzeń Next Steps i BAS – były pomocne, angażujące i pomagały im w poruszaniu się i rozwijaniu niezależności. Spodobały im się, ponieważ pokazują prawdziwych pacjentów ćwiczących z pomocą fizjoterapeuty, a także zawierają szereg ćwiczeń dla pacjentów o różnych możliwościach. Złożyliśmy wniosek o dofinansowanie z Narodowego Instytutu Zdrowia (NIHR), aby film był bardziej dostępny dla wszystkich, poprzez udostępnienie go w innych językach, takich jak hindi, gudżarati i bengalski.
Jaki jest cel badań?
W ramach tego projektu chcielibyśmy sprawdzić, czy filmy z ćwiczeniami rehabilitacyjnymi opracowane w ramach naszej inicjatywy Next Steps mogą być udostępniane pacjentom z zespołem PwS w szpitalu przez pracowników służby zdrowia (HCP) przed wypisaniem ze szpitala. Po wypisaniu ze szpitala sprawdzimy, w jakim stopniu pacjenci z zespołem PwS przestrzegają zaleceń dotyczących ćwiczeń fizycznych i rehabilitacji, korzystając z tych filmów w domu. Pozwoli nam to skoncentrować wysiłki na optymalizacji czynników sprzyjających stałemu korzystaniu z zasobów wideo oraz zidentyfikować najodpowiedniejsze projekty dla szerszego zakresu interwencji i przyszłego badania skuteczności.
Jak to zostanie osiągnięte?
Podczas naszego badania będziemy:
- Przeprowadź wywiady z osobami z zespołem Pradera-Williego (PwS), ich rodzinami/opiekunami oraz lekarzami (fizjoterapeutami), aby omówić treść filmu i, w razie potrzeby, udoskonalić go na podstawie ich opinii. W tym celu uczestnikom zostaną udostępnione nasze istniejące filmy w języku angielskim. Nasza grupa pacjentów będzie obejmować zróżnicowanych pacjentów (ze względu na wiek, płeć, niepełnosprawność (udar mózgu o nasileniu łagodnym i umiarkowanym) oraz pochodzenie etniczne).
- Poproś personel oddziałów udarowych w regionie południowo-zachodnim o zapoznanie pacjentów z PwS z filmami ćwiczeniowymi przed wypisaniem ze szpitala. Opracujemy sposób wdrożenia na oddziale, szkoląc terapeutów w zakresie dostarczania materiałów po wypisie. Następnie będziemy monitorować pacjentów z PwS po 3 i 6 miesiącach, aby sprawdzić, czy korzystają z filmów i angażują się w ćwiczenia. Przeprowadzimy warsztaty, aby dowiedzieć się: czy pacjenci angażują się w filmy?; jak długo je ćwiczą?; kim są osoby prowadzące?; jeśli nie, to jakie są bariery?
- Przeprowadź warsztaty z komisarzami ds. usług, partnerami charytatywnymi, pracownikami służby zdrowia i partnerami pacjentów, aby omówić ustalenia z punktów 1 i 2 powyżej oraz przedyskutować pomysły na przyszłą pracę/wdrożenie/testy.
Kto kieruje badaniami?
Dr Praveen Kumar, starszy wykładowca fizjoterapii, University of the West of England.
Więcej informacji
Aby uzyskać więcej informacji lub zaangażować się w ten projekt, skontaktuj się z nami bnssg.research@nhs.net.